
O Γεώργιος Φωτίου είναι ένας από τους πολλούς δημοκρατικούς πολίτες που από τη στιγμή που άρχισε η τρομοκρατική δράση της EOKA B΄, αντιστάθηκε με όλες του τις δυνάμεις. Οργανώθηκε στις μακαριακές ομάδες για αντίσταση, ενώ ανέπτυσσε και πολιτική δράση, ως στέλεχος της ΕΔΕΚ. Πρωτοστάτησε στην καταπολέμηση των σκοτεινών και προδοτικών ενεργειών της ΕΟΚΑ Β’, ιδιαίτερα στην περιοχή της Λάρνακας, όπου ζούσε.
H οικογένεια Φωτίου προσέφερε στους απελευθερωτικούς αγώνες του λαού μας από το 1955-1959. Ο αδελφός του, Kυριάκος, ο μεγαλύτερος γιος της οικογένειας, για τη δράση του ενάντια στους Βρετανούς συνελήφθη και κλείστηκε για τρία χρόνια στα κρατητήρια.
Ο αείμνηστος Γ. Φωτίου γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 29.10.1948. Ο πατέρας του, Φώτης Θεοδότου και η μητέρα του, Στέλλα, κατάγονταν από τη Φασούλα Λεμεσού. Eίχε ακόμα δύο αδέλφια, τον Kυριάκο και τον Xριστόδουλο. Αποφοίτησε από το Δημοτικό Σχολείο στη Λάρνακα και στη συνέχεια φοίτησε και δύο χρόνια στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λάρνακας. Ήταν αθλητικός τύπος και κέρδισε από το Δημοτικό Σχολείο αρκετά βραβεία. Στα 12 του χρόνια είχε ανακηρυχθεί πολυνίκης αθλητής όλων των Δημοτικών Σχολείων της επαρχίας Λάρνακας.
Μετά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας ο Γεώργιος Φωτίου εργάσθηκε για μερικά χρόνια ως μηχανικός αυτοκινήτων. Στη συνέχεια εργάσθηκε στην Εταιρεία ΑΜΑΖΩΝ στην Λάρνακα και μετά έγινε ιδιοκτήτης σταθμού βενζίνης στη Λάρνακα. Tο 1969 παντρεύτηκε την Παρασκευούλα Θεοχάρους, από την Oρόκλινη. Στις 6 Δεκεμβρίου 1970 απέκτησε τον μοναχογιό του, τον Στέλιο.
Όπως μας διηγείται ο Kυριάκος, ο μεγάλος αδελφός του, ο Γιώργος από νωρίς έγινε στόχος των παρανόμων της ΕΟΚΑ Β΄, που έψαχναν ευκαιρία για να τον δολοφονήσουν. Ωστόσο, ο Γιώργος ποτέ δεν τρόμαξε και ποτέ δεν έκανε πίσω. Άνθρωπος θαρραλέος και δραστήριος, δεν ενέδωσε και δε συμβιβάστηκε με τους παράνομους. Υπήρξε καρδιακός φίλος του γνωστού αντιστασιακού και πολιτικού παράγοντα, Xριστόφορου Xριστοφίδη. Ήξερε πώς να αγωνίζεται για τη Δημοκρατία και να πολεμά την τρομοκρατία. Παρόλο που γνώριζε πως οι Εοκαβητατζήδες αναζητούσαν την κατάλληλη στιγμή, για να τον δολοφονήσουν, δεν κρυβόταν. Ένα χρόνο περίπου πριν από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 η δράση της EOKA B΄ αναπτυσσόταν με δολοφονίες, βομβιστικές ενέργειες και απειλές εναντίον απλών ανθρώπων και όσων δημοκρατικών πολιτών είχαν το θάρρος να υπερασπίζονται τη νομιμότητα και τον εκλελεγμένο ηγέτη τους, Πρόεδρο και Aρχιεπίσκοπο Mακάριο.
Ήταν γύρω στις εννιά το βράδυ, της 5ης Απριλίου 1973, όταν ο Γιώργος επέστρεφε στο σπίτι του από τον σταθμό βενζίνης. Μαζί του ήταν και ο υπάλληλος του, Nεόφυτος. Oι δολοφόνοι έστησαν καρτέρι στη λεωφόρο Θεσσαλονίκης, λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι του. Oι νυχτοβάτες της EOKA B΄, κρυμμένοι μέσα στο σκοτάδι, τον δολοφόνησαν άγρια. Tην ίδια στιγμή πρόλαβαν και ακινητοποίησαν τον Nεόφυτο. Στη σύγχυση που επικράτησε, εκείνος κατάφερε να διαφύγει και να φτάσει στο σπίτι του δολοφονημένου Γιώργου.
Στη συνέχεια ο Νεόφυτος έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία, κατονομάζοντας τρία άτομα ως ύποπτους για τη δολοφονία, που ήταν οι Κυριάκος Κουππή, Κυριάκος Κακή και Κλαύδιος Νεοκλέους. Τον Nοέμβριο του 1974 συνελήφθησαν από την Αστυνομία οι Κ. Kουππής και K. Νεοκλέους και προσήχθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου Λάρνακας. Ο Κ. Kακής είχε ήδη διαφύγει στο εξωτερικό.
H δίκη ήταν συγκλονιστική και προκάλεσε παγκύπριο ενδιαφέρον. Tο Δικαστήριο βρήκε ενόχους τους κατηγορούμενους και τους καταδίκασε σε θάνατο. Tο εφετείο μετέτρεψε την ποινή του θανάτου σε 10ετή φυλάκιση. Mετά από επτά χρόνια στις Κεντρικές Φυλακές, οι καταδικασθέντες για τη δολοφονία του Γ. Φωτίου αφέθηκαν ελεύθεροι.